O mejor dicho tormentón.
Aquí en el Mediterráneo es lo normal, pero por más normal que sea una no llega a acostumbrarse nunca. Te pasas días semanas y meses mirando las plantas languidecer y un buen día abren la compuerta y ya estás entretenido para un buen rato o puede que para unos días, ese es mi caso. Porque la lluvia de hoy me ha pillado a medio arreglar unas cosas en el jardín y ahora tendré que ir a buscar la tierra que la lluvia se ha llevado calculo yo que mas o menos por la autopista.
Pero es que además de llover ha caído granizo y el granizo cuando se acumula tapona los desagües y ya me tienes con las botas de agua, el chubasquero y un palo intentando hacer salir el agua acumulada.
Sí como dice la canción «Al meu pais la pluja no sap ploure» (en mi país la lluvia no sabe llover)
| Al meu país la pluja no sap ploure: o plou poc o plou massa; si plou poc és la sequera, si plou massa és la catàstrofe. Qui portarà la pluja a escola? Qui li dirà com s’ha de ploure? Al meu país la pluja no sap ploure. No anirem mai més a escola. A escola et robaven la memòria, Al meu país la pluja no sap ploure: | En mi pais la lluvia no sabe llover o lluve poco o llueve demasiado si llueve poco es la sequía si llueve demasidao es la catastrofe. Quién llevará la lluvia a la escuela? Quién le dirà con ha de llover? En mi pais la lluvia no sabe llover. No iremos más a la esculea: En la escuela te robaban la memoria En mi país la lluvia no sabe llover |








Deja un comentario